Apneu door prematuriteit is aan de orde van de dag op de IC Neonatologie. De helft van prematuur geborenen heeft hier mee te maken. Als gevolg van apneu ontstaan er allerlei negatieve effecten die ook veel alarmen teweegbrengen op de patiëntmonitor of het beademingstoestel. Er zijn diverse methoden van apneudetectie. In dit blog ga ik in op apneudetectie door middel van een abdominale respiratiesensor.
Apneudetectie met de abdominale respiratiesensor
De abdominale respiratiesensor is een kleine luchtkamer met een stukje schuim hierin verwerkt. Deze luchtkamer is via een slangetje aangesloten op een zeer gevoelige druksensor in het beademingstoestel die door de drukschommelingen heel goed in staat is de adembewegingen te detecteren, of het ontbreken daarvan. Deze sensor wordt abdominaal geplaatst, bij voorkeur waar de buikbeweging het grootst is tijdens de ademhaling van het kind. In de praktijk wordt de sensor soms simpelweg tussen de luier en het abdomen geplaatst.
Back-up ventilatie
Door tijdens nasale CPAP de respiratiesensor toe te passen bij de pasgeborene kan het beademingstoestel de spontane adembewegingen detecteren. Op het moment dat de patiënt een apneu krijgt, zal de adembeweging afwezig zijn en merkt het toestel dit op. Nu kan er een apneu-alarm gegeven worden maar bovenal: back-up beademing kan gestart worden. Op deze manier kunnen we het beademingstoestel in staat stellen om (non-invasieve) ademteugen toe te passen wanneer er apneu optreedt. Veel negatieve effecten van de apneu kunnen we op deze manier zo vroeg mogelijk tegengaan. In ieder geval blijft de patiënt direct respiratoir ondersteund, ook tijdens apneu. Het beademingstoestel geeft aan hoe vaak het apneusysteem is geactiveerd.
Wat levert het op?
Het beademingstoestel grijpt dus automatisch in voordat er een zorgverlener bij de patiënt is. Op deze manier ga je negatieve effecten van apneu zo snel mogelijk tegen en voorkom je ook veel alarmeringen. In plaats van directe alarmering op apneu is het nu meer van belang om de apneu-teller in de gaten te houden. Op het moment dat het kind weer spontane ademteugen heeft, zal het toestel de back-up beademing afbouwen. Hier bestaat een heel elegante functie voor, genaamd “Frequency Back-up”, waarbij het toestel de back-up beademing in enkele stappen gaat afbouwen voor een zachtere overgang naar de volledige spontane ademhaling.
Apneudetectie en daarmee samenhangende back-up beademing kan dus absoluut een verrijking zijn. Zowel voor patiënt als voor de zorgverlener.
